nov 22

OPEN BRIEF AAN DE BESTUURSVOORZITTER VAN HET ROPCKE ZWEERS ZIEKENHUIS

Utrecht, 21 november 2019

Hoi Wouter,

Ben ik net bekomen van alle commotie over de stikstof en PFAS crisis, word ik geconfronteerd met het schokkende nieuws dat de stoomboot niet is uitgevaren. Tenminste, dat is wat Dieuwertje Blok mij wilde doen geloven op het sinterklaasjournaal. Je vraagt je dan wel eens af hoeveel kan een mens in deze tijd nog verdragen. Dat deze verdraagzaamheid nog verder opgerekt zou worden had ik op dat moment niet verwacht tot ik jouw interview in Zorgvisie onder ogen kreeg.

Misschien is het je ontgaan, maar Nederland verkeerd in een crisis op het gebied van de betaalbaarheid van onze (toekomstige) zorg. Iedere dag staan de kranten er vol mee en natuurlijk zijn de ouderen hiervan de schuldigen. Die gaan te laat dood! Als bijna 64 jarige heb ik voor de zekerheid alvast de pil van Drion aangeschaft en bewaar die op een veilige plaats in mijn nachtkastje. Wanneer de overheid over een aantal jaren besluit om een vrijwillig euthanasie programma voor 70+ aan te bieden, ben ik al voorbereid natuurlijk.

Sorry, ik dwaalde even af.

Met aandacht heb ik je uitspraken gelezen, herlezen en nogmaals gelezen in het interview bij zorgvisie (https://www.zorgvisie.nl/in-de-regio-is-het-samenwerken-of-verdwijnen/)

Je spreekt over “samenwerken in de regio of verdwijnen”. Laat ik je eerst even de definitie schetsen wat samenwerken nu precies inhoudt. “Samenwerken kan worden gedefinieerd als het gezamenlijk inzetten om een bepaald doel te bereiken. Samenwerking vindt plaats tussen minimaal twee personen, dus ook in een groep of tussen meerdere groepen. Samenwerken wordt gezien als een belangrijke competentie omdat het een efficiënte manier is om doelen te bereiken”.

Dat is samenwerken, met de nadruk op competentie. Mooie woorden die wij als samenleving moeten koesteren maar bovenal invulling aan moeten geven. Immers samenwerking brengt mensen dichter bij elkaar.

Wat mij nu opvalt, is dat jouw definitie van ”samenwerking” sterk afwijkt van wat maatschappelijk gangbaar is. Jouw vorm van samenwerking wordt gedicteerd vanuit je rol als bestuurder. Wellicht ben je vergeten waar ik nu op doel en fris ik hierbij je geheugen even op.

Sinds een aantal jaren levert het specialistisch reumacentrum RZWN reumazorg in het Röpcke-Zweers Ziekenhuis . Deze samenwerking was reeds voor jouw aantreden ingezet door de toenmalige bestuurder en met goedkeuring van het MSB bestuur.

De hulpvraag destijds vloeide voort uit een zeer gespannen relatie met de toenmalige reumatoloog die wat slordig was met de omgangsvormen richting personeel waardoor een hoog ziekteverzuim was ontstaan. De werkrelatie met deze reumatoloog was totaal verstoord, zowel met het toenmalige bestuur als met het MSB. Mede hierdoor ontstond er een situatie die borging van goede reumatologische zorg in gevaar bracht. Met dit gegeven is door het toenmalige bestuur  van het Röpcke Zweers Ziekenhuis een samenwerking met RZWN gezocht. Deze samenwerking heeft het ziekenhuis zeker geen windeieren gelegd. Twee zeer ervaren reumatologen van RZWN zijn ingevlogen en hebben in de periode van een kleine twee jaar een fors aantal veranderingen weten door te voeren binnen de vakgroep Reumatologie in Hardenberg, te weten:

  • Het borgen dat de zorgverlening aan reumapatiënten überhaupt kon en mocht doorgaan. Door RZWN’s waarnemers kon het Röpcke Zweers ten eerste voldoen aan de nieuwe IGJ eisen per 1 januari 2018 en ten tweede  aan de inkoopvoorwaarden van zorgverzekeraars. Zonder de waarnemers was er dus per 1/1/2018 een direct probleem met de continuering van deze zorg geweest.
  • De volledige praktijk is opgeschoond met aanzienlijke effecten op de kwaliteit en betaalbaarheid van zorg:
    • Een deel van de patiënten bleek onjuist gediagnosticeerd en een deel bleek voorzien van onnodige geneesmiddelen. Het bewijs hiervoor is reeds in handen van alle zorgverzekeraars. De reductie van de patiëntenpopulatie met zo’n 25% in 18 maanden maakt duidelijk hoe groot de problemen waren.
    • Teveel en te dure diagnostiek leidde tot onnodig ‘zware’ zorg. Dat heeft geld gekost wat absoluut niet hoefde. Materiële controles zullen dat uitwijzen.
    • RZWN’s waarnemers voeren ‘de RZWN-standaard’ uit. Dit andere beleid zorgt voor slechts een fractie van het aantal echo’s dat nog gedaan wordt. De zorgzwaarte is daardoor gedaald, evenals het wérkelijk benodigde omzetplafond voor de vakgroep Reumatologie
  • De werksfeer in de gehele vakgroep met ondersteuners en verpleegkundigen is sterk verbeterd. Conflicten en onrust zijn verdwenen en er is een nieuwe, gezonde basis. Medewerkers zijn terug van (langdurig) ziekteverlof en het plezier op de werkvloer is weer aanwezig.

De uitspraak van huisartsen, ik citeer “jullie leveren wonderen, mijn patiënt is ziektevrij” galmt nog steeds na en houdt ons op de been.

Kortom iedereen was gelukkig, maar bovenal de patiënten ontvingen weer kwalitatief hoogwaardige zorg. Uiteindelijk doen we het daarvoor, toch?

Zoals met het toenmalige bestuur was afgesproken zou RZWN deze zorg, inclusief het beschikbare budget, half 2018 gaan overnemen. De uitvoering van de overheveling liep flink vertraging op (tot in 2019) vanwege problemen tussen de RvB en het MSB-bestuur van Röpcke Zweers en de vertrekkend reumatoloog. RZWN heeft daarin geduld betracht en rustig gewacht tot deze problemen waren opgelost. In deze tussentijd heb jij, in verband met het vertrek van de toenmalige bestuurder, het roer overgenomen. Met jouw komst was er ineens geen sprake meer van samenwerking. Ook je dossierkennis ontbrak volledig tijdens de moeizame gesprekken die daarna volgde. Je begrijpt dat ik wat verward ben geraakt na het lezen van voornoemd interview.

Je zegt in het interview, ik citeer “Patiëntgerichtheid staat bij ons centraal”. Hoe bedoel je “centraal”. Over welke patiëntgerichtheid heb je het hier nu?

Wellicht is het besef bij jou nog niet goed doorgedrongen dat goede reumatologische zorg in Nederland met een chronisch tekort aan reumatologen problematische vormen heeft aangenomen. Lange wachttijden van maanden zijn meer regel dan uitzondering. Er was een zeer goede samenwerking en jij verbreekt die nu op gronden waarnaar wij alleen maar kunnen raden.

Wel heb ik gehoord dat een eerdere ervaring met oogartsen die onder jouw bestuur niet zo best draaiden zich in een ZBC hebben organiseert. De ZBC is nu zeer succesvol wordt gefluisterd. Door deze situatie is jouw mening over een samenwerking met ZBC’s niet zo positief meer. Ik hoor graag van jou of dit gerucht op waarheid berust.

Ik eindig met jouw hilarische uitspraak over transmuraal leiderschap.  Ik citeer ‘Dat betekent dat je niet de baas van een winkel bent, maar veel meer een bewaker van het proces’.  Klopt het nog wat we doen? Benutten we onze capaciteit ten volle? Het is een ander soort leiderschap, maar helpt wel om de juiste zorg op de juiste plek te krijgen’.

Ik hoop oprecht dat dit soort leiderschap niet de standaard gaat worden. Goed leiderschap kijkt namelijk naar de toekomst.

Mijn advies, don’t shoot the messenger’ is dan ook “stop ermee”. Schaar je in de rij van opstappende bestuurders en houdt de eer aan jezelf. Stel verder lijden uit. Het was niks, het is niks en het wordt nooit iets. Doe aan zelfreflectie en tel je knopen.

Een nieuwe lichting van (jonge) bestuurders is hard nodig. Bestuurders die weten wat ondernemen is in een veranderende zorgwereld. Bestuurders die de betekenis weten van samenwerking en hun ego thuislaten. Bestuurders die banen beschermen van de mensen die in hun organisaties werkzaam zijn. Bestuurders die echt voor hun patiënten gaan.

Natuurlijk pinken sommigen bij jouw afscheid dan even een traan en zullen derhalve door weemoed en verdriet zijn overmand. 

Excuses, even een slokje water.

Bij jouw afscheid zullen we  als afscheidsmuziek gaan wij kiezen voor ‘De Zwaan’ van Camille Saint-Saëns uit ‘Le Carnaval des animaux’, zoals gespeeld door de grote Chinees-Amerikaanse cellist Yo-Yo Ma. Zoals bekend danste Anna Pavlova haar befaamde ballet solo ‘De stervende zwaan’ op deze compositie.

Men zegt dat degene die achterblijven het meest lijden, echter met een nieuwe bestuurder ziet de toekomst van het Röpcke  Zweers er denk ik veel zonniger uit.

Mocht je nog vragen hebben, dan weet je mij te vinden.

Hartelijke groet,

Paul Witteman